ملك عماد الملك اقطاع « 2 » راپري داشت در استمالت آن كوشش بيش ميگماشت - البته از خوف عماد الملك ديوان وزارت در محاسبهء اقطاعات و معاملات ملك مذكور اهمال كردي - كاركنان او را هيچ كسى در ديوان نطلبيدي - چون بعد از چند سال محاسبهء « 3 » اقطاع راپري شدي مبلغي مال باقي بيرون آمدى - از حال آن مقال پيش خسرو خوشخصال گذرانيدند - دران باب شهريار جهاندار فرمان فرمود چه مال من و چه مال بشير - چون عماد الملك شنيد كه حضرت شهنشاه بوقت گذشتن كيفيت باقي اقطاع راپرى از قسم خزانه « 4 » اين چنين مرحمت فرمود عماد الملك مال خود را تذكره كنانيده « 5 » پيش تخت گذرانيد - و التماس خود به گوش شاه فيروز رسانيد - كه بندهء درگاه اين قدر مال دارد - درين محل شهنشاه اكمل آن تذكره خواند - و هيچ چيزي بر زبان نراند - و آن تذكره باز « 6 » بدست عماد الملك داد - روز ديگر چون خسرو خاور از منزلگاه خود رخ به باختر نهاد و يكسوارهء چرخ عنان مسافرت بسوي مغرب كشاد حضرت خسرو خسروان و سرور سروران در محل بارجا بار داد - عماد الملك « 7 » مبلغ يك كرور مال بدرها كرده بدرگاه با جاه عالم پناه حضرت فيروز شاه برده - فرمان شد بشيرا اين چيست - عماد الملك التماس كرد « 8 » كه بندهء درگاه چيزي علوفه

--> ( 2 ن ) اقطاع را بري * ( 3 ن ) محاسبهء اقطاع را براى شدى * ( 4 ن ) خيرات چنين * ( 5 ن ) كرده * ( 6 ن ) را * ( 7 ن ) روز ديگر عماد الملك * ( 8 ن ) گردانيده *